Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/16670 E. 2012/31822 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/16670
Karar No
2012/31822
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1- Sanık hakkında hakaret eylemlerine yönelik temyiz incelemesinde; Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2- Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; a) Hükümden önce 08.02.2008 tarihli ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi 5. fıkrası hükmünün sabıkasız olan sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, b) Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezası ertelendiği halde, TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak aynı maddenin birinci fıkrasındaki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına hükmedilmesi, c) Sanığın tek fiille birden fazla mağdura karşı gerçekleştirdiği tehdit eylemi nedeniyle TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması, Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/16670, K. 2012/31822, T. 25.12.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-16670-e-2012-31822-k-56379508ade4