Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2026/235 E. 2026/3725 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/778 E., 2025/2484 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/453 E., 2022/2086 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili; davalı şirket tarafından müvekkilinin kaçak elektrik kullandığı iddiasıyla kaçak tahakkuku yapılarak fatura düzenlendiğini, müvekkilinin kaçak elektrik kullanmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkilinin şimdilik 10,00 TL üzerinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, 23.09.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 132.315,94 TL'ye yükseltmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; müvekkili şirket çalışanlarınca yapılan kontrolde davacının kaçak elektrik kullandığı tespit edilerek kaçak elektrik tespit tutanağı tutulduğunu, kaçak elektrik tespit tutanaklarının aksi ispat edilinceye kadar geçerli belgelerden olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı tarafa verilen kesin süreye rağmen davaya ve takibe konu kaçak kullanıma ait tutanak ve diğer belgelerin ibraz edilmediği, bu nedenle anılan delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça davacının kaçak elektrik kullandığı iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle; davanın kabulüne, davacının 132.315,94 TL bedelli faturadan dolayı davalı şirkere borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; karar karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince alacağın varlığını ispat külfeti kendisinde bulunan davalı tarafa, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 139. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine uygun şekilde yapılan ve kesin süre içeren ihtara rağmen, davalı tarafın verilen süre içerisinde belge ve delillerini sunmaması üzerine aynı Kanunun 140. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca bu delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; davacıya ait tarımsal sulama tesisinde müvekkili şirket çalışanlarınca yapılan kontrolde usulsüz elektrik kullanımı yapıldığı tespit edilerek kaçak elektrik kullanım tespit tutanağı tutulduğunu, müvekkili şirket tarafından yapılan işlerin Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'ne uygun olduğunu, kaçak elektrik tespit tutanağının aksi sabit olarak kadar geçerli belgelerden olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep edilmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, kaçak elektrik tahakkuku nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti talebine ilişkindir. Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, ispat yükü üzerinde olan davalı şirket vekiline ihtar içerir duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edildiği halde kaçak elektrik tespit tutanaklarının dosyaya sunulmamasına, hâkimin yargılamayı belli sürede bitirmeleri hususunda adil yargılama kapsamında hukuki sorumluluğunun bulunmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.