Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2026/236 E. 2026/3726 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/236
Karar No
2026/3726
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/897 E., 2025/2400 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Harran 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/274 E., 2023/1369 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili; davalı şirket tarafından müvekkilinin kaçak elektrik kullandığı iddiasıyla kaçak tahakkuku yapılarak icra takibinin başlatıldığını, müvekkilinin kaçak elektrik kullanmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkilinin şimdilik 100,00 TL üzerinden borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiş, 07.11.2023 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 335.726,22 TL'ye yükseltmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; müvekkili şirket çalışanlarınca yapılan kontrolde davacının kaçak elektrik kullandığı tespit edilerek kaçak elektrik tespit tutanağı tutulduğunu, kaçak elektrik tespit tutanaklarının aksi ispat edilinceye kadar geçerli belgelerden olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı tarafa verilen kesin süreye rağmen davaya ve takibe konu kaçak kullanıma ait tutanak ve diğer belgelerin ibraz edilmediği, bunun üzerine anılan delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, kaçak elektrik tespit tutanaklarının aksi ispat edilinceye kadar geçerli belgelerden olmadığı, ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça davacının kaçak elektrik kullandığı iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının Şanlıurfa 4. İcra Müdürlüğünün 2022/29129 E. sayılı icra takibinden borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline ve kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince alacağın varlığını ispat külfeti kendisinde bulunan davalı tarafa, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 139. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine uygun şekilde yapılan ve kesin süre içeren ihtara rağmen davalı tarafın verilen süre içerisinde belge ve delillerini sunmaması üzerine, aynı Kanunun 140. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca bu delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; ispat külfetinin yanlış takdir edildiğini, istenilen belgelerin müvekkili şirket tarafından dosyaya sunulduğunu, kaçak elektrik tespit tutanaklarının aksi ispat edilinceye kadar geçerli belgelerden olduğunu, bilirkişi incelemesi yapılmasının zorunlu olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep edilmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, kaçak elektrik tahakkukundan kaynaklı icra takibi nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti talebine ilişkindir. Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, ispat yükü üzerinde olan davalı ... vekiline ihtar içerir duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edildiği halde cevap dilekçesine kaçak elektrik tespit tutanaklarını eklememesine, İlk Derece Mahkemesinin usulüne uygun olarak yaptığı ihtara rağmen anılan deliller süresinde dosyaya sunulmadığı gibi sonradan sunulan kaçak elektrik tespit tutanağı ve kaçak kayıt dökümünün dava dışı kişilere ait olmasına, davalı şirketin kaçak kullanım iddiasını ispat edemediğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2026/236, K. 2026/3726, T. 10.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-hukuk-dairesi-2026-236-e-2026-3726-k-7d9eb3418e9b