Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/5625 E. 2026/2442 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/5625
Karar No
2026/2442
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1342 E., 2025/1400 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 4. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/111 E., 2024/248 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; ... Kurumu ... İl Müdürlüğü ile davalı şirket arasında farklı meslek kollarına ilişkin olarak istihdam garantili üç adet Eğitim Hizmetleri Sözleşmesi imzalandığını, istihdam garantili olarak açılan kurslarda sekreterlik mesleği kursunda 9, bilgisayar sistem kurulum bakım onarım ve arıza giderme kursunda 15, ihracat ithalat uygulama mesleği kursunda 12 kursiyerin istihdam edilmesi gerektiğini, ancak idari inceleme raporunda belirtildiği üzere davalının istihdam yükümlülüğünü sözleşme hükümlerine göre gereği gibi ve zamanında yerine getirmediğinin tespit edildiğini, 29.02.2016 tarihli yazıyla yapılan 62.261,97 TL haksız ve yersiz ödemenin iade edilmesi gerektiğinin belirtilmesine rağmen davalı tarafından herhangi bir ödemede bulunulmadığını, davalı şirketin sözleşmeye aykırı davranarak ve müvekkili kurumu yanıltarak haksız kazanç elde ettiğini, Kurumu zarara uğrattığını ileri sürerek; müvekkili tarafından ödenen toplam 62.261,97 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili; talep edilen tüm alacakların zamanaşımına uğradığını, sözleşme gereklerinin yerine getirildiğini, sözleşmede belirtilen sayıdaki kişilere dahil oldukları bölümün mesleki eğitiminin verildiğini ve garanti edildiği gibi istihdamlarının sağlandığını, idari inceleme raporunda müvekkili ile ilgili, aleyhe olan tespitlerin hatalı olduğunu, yapılan teftişte gerekli inceleme ve araştırma dahi yapılmadığını, bazı kursiyerlerle görüşülmeksizin müvekkili aleyhine rapor düzenlendiğini, kabul anlamına gelmemek üzere iadesi istenen miktarın fahiş ve hatalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; SGK İl Müdürlüğünün göndermiş olduğu listeler ile kurs listelerindeki isim ve T.C. kimlik numaralarının karşılaştırılmasından, eşleşen herhangi bir kişinin tespit edilemediği, istihdam yükümlülüğünü eksik yerine getirmiş olan davalının davacı kuruma ödemesi gereken tutarın 40.840,25 TL olduğu, "95551" portal sayılı kurs için geri ödenen 18.202,47 TL'nin 22.03.2016 tarihinde davacı kurum hesabına yatırıldığı, bu tutarın düşülmesi sonrasında 22.637,78 TL kurum zararının davalıdan tahsilinin gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 22.637,38 TL'nin temerrüt tarihi olan 22.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf isteminde bulunmuşlardır. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi raporlarında, tespit edilemeyen kursiyer zaruri giderleri, sigorta prim ödemeleri mahsup edilemediğinden yalnızca kursiyerlerin istihdamlarının gerçekleşme durumlarına göre kurum zararının hesaplandığının görüldüğü, somut olayda davalı tarafça yapılan kurs zaruri giderlerinin neler olduğu açıklansa da fiilen yapılan masrafların belgelenmediği, bilirkişilerin kursiyerlerin istihdamlarının gerçekleşme durumlarına göre tespit ettiği kurum zararı hakkında kurulan hükmün, davalı tarafından yapılan ödemenin de mahsubu dikkate alındığında mevcut dosya delil durumuna göre yerinde olduğu, davalı yönünden hüküm altına alınan miktarın kesinlik sınırının altında kaldığı, Yerel Mahkemece verilen kararın istinaf edilen kısım yönünden miktar itibarıyla kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı şirketin istinaf talebinin usulden reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V.TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; idari inceleme raporu ile istihdam yükümlülüğünün hiç yerine getirilmediğinin tespit edildiğini, davalı yüklenici firmanın imzalanan sözleşmelere aykırı davranarak, müvekkili kurumu yanıltarak haksız kazanç elde ettiğini ve müvekkili kurumu zarara uğrattığını, sözleşme hükümlerine göre istihdam yükümlülüğünü hiç yerine getirmeyen davalıya yapılan haksız ödemelerin iade edilmesi gerektiğini, sözleşmenin ilgili maddesi gereğince davalı şirkete kurs için ödenen tüm ödemelerin geri alınması gerektiğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik ve hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince istihdam yükümlülüğünün yerine getirilmemesi nedeniyle ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Temyiz edilen kararda belirtilen gerekçelere, özellikle hükme esas alınan bilirkişi ek heyet raporunun denetime elverişli olduğunun anlaşılmış olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2025/5625, K. 2026/2442, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-hukuk-dairesi-2025-5625-e-2026-2442-k-9d17a85041a2