Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/5448 E. 2026/2431 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/5448
Karar No
2026/2431
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/974 E., 2025/1756 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/1408 E., 2020/1117 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; taraflar arasında imzalanan 05.12.2011 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olan davalının, sözleşme gereğince 01.01.2019 tarihinde başlayan kira döneminde aylık 140.867,48 TL kira bedeli ödemesi gerekirken 125.000,00 TL ödediğini ve her ay net 15.867,48 TL eksik ödemede bulunduğunu, 20 19... , 2, 3, 4, 5 ve 6. ayları kira paralarından eksik ödenen tutarın tahsili için tahsili için başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; davacıya sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiğini ve kiralananın 30.06.2019 tarihinde tahliyesi hususunda mutabakat sağlandığını, kiralananın 05.07.2019 tarihinde tahliye edilerek durumun tebliğ edilen ihtarname ile bildirildiğini, sözleşme fesih bildirimi ile sona erdiğinden davacının 01.01.2019 tarihinde başlayan yeni dönemde 6 aylık kira farklarını talep etmesinin haksız olduğunu, kira paralarının 6 ay boyunca ihtirazi kayıt ileri sürülmeksizin tahsil edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasındaki 05.12.2011 tarihli kira sözleşmesinde bulunan artış hükmü kapsamında, yasal üst sınır da dikkate alınarak yapılan hesaplama doğrultusunda davacının davalıdan 95.204,88 TL kira farkı alacağı ve 2.460,98 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 97.665,87 TL alacaklı olduğunun belirlendiği, alacak likit olduğundan icra inkar tazminatına hükmetmek gerektiği gerekçesiyle; davanın kabulü ile takibe vaki itirazın iptaline, alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kira sözleşmesindeki artış hükmü, banka ödeme belgeleri ve hesap bilirkişi raporu ile davacının kira farkı alacağını ispatladığı, davalının ise kira borcunu ödediğini ispatlayamadığı, artış şartına ilişkin sözleşmede düzenleme bulunmasına göre davaya konu kira bedelleri belirlenebilir olup alacak likit olduğundan icra inkar tazminatına hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; şirketin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğunu, davanın arabuluculuk şartına tabi bulunduğunu, kira sözleşmesinin fesih bildirimi ile sona erdiğini, sonraki geçici dönemde taraflar arasındaki yeni dönem için 125.000,00 TL kira bedeli ödendiğini ve ödemelerin ihtirazi kayıtsız kabul edildiğini, 16.07.2018 tarihli iadeli taahhütlü gönderilen “depo tahliye ve teslimi hk.” konulu yazı görmezden gelinerek gerçeğe aykırı bir değerlendirme yapıldığını, davacının sessiz kaldığını ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. B. Gerekçe ve Değerlendirme Uyuşmazlık, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, 05.12.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile bağlı olan davalının tahliye tarihine kadar işleyecek kira bedelinden sorumlu olmasına, kira sözleşmesi uyarınca yapılan hesaplama kapsamında davalı tarafça kira borcunun ödendiği ispat edilemesine göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2025/5448, K. 2026/2431, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-hukuk-dairesi-2025-5448-e-2026-2431-k-06960617d556