Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/4971 E. 2026/1895 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/4971
Karar No
2026/1895
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI: 2024/2561 E., 2025/1692 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI: 2023/271 E., 2024/360 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; davalı şirket tarafından müvekkili aleyhine 217.341,65 TL doğal gaz kullanımı ve 368.375.68 TL kaçak gaz cezası olmak üzere toplam 585.717,00 TL tutarında fatura düzenlendiğini, müvekkili tarafından faturaya itiraz edilmesine rağmen davalı şirket tarafından verilen yazı cevabında sökülen doğal gaz sayacında yapılan inceleme sonucunda sayacın numaratör kapağının delik olduğunun ve sayaca müdahale edildiğinin, buna istinaden ilgili mevzuat gereğince kaçak tüketim faturası düzenlenmiş olduğunun bildirildiğini, müvekkili şirket tarafından sayaca herhangi bir müdahale yapılmadığını ileri sürerek, müvekkilinin düzenlenen faturadan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; davacı şirkete ait doğal gaz sayacına 23.01.2023 tarihinde müdahale şüphesi ile sayaç değişimi için gidildiğini, fiziki olarak yapılan kontrolde doğal gaz sayacının mührünün kopuk olduğuna dair tespitin tutanakla kayıt altına alındığını, sayaçta yapılan incelemede numaratör kapağının delik olduğunun ve sayaca müdahale edilmiş olduğunun rapor edildiğini, kaçak tüketim bedeli olarak yapılan tahakkukun sayaca müdahale edilerek tüketimin doğru tespit edilmesinin engellenmesi suretiyle doğal gaz kullanılması sebebiyle mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kaçak kullanım iddiasına konu sayacın bulunduğu yer itibari ile istem dışı müdahale olanağının bulunmadığının, bina içinde ve korumalı alanda bulunduğunun gözlemlendiği, sayaç sökülme tespit tutanağının davalı şirket ve davacı şirket görevlisinin imzaları ile düzenlendiği, yapılan incelemede sayaca müdahale edildiğinin ve mührünün olmadığının belirtildiği, Doğal Gaz Piyasası Dağıtım ve Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 52. maddesine göre yapılan cezai işlem ve faturalandırmanın usule uygun bulunduğu, davalı şirket ile davacı abone arasında yapılan sözleşmede belirtildiği üzere sayacın korunmasının aboneye ait olduğu, davalı şirket tarafından yapılan işlemin uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, Mahkemece verilen kararda isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; müvekkili tarafından dava konusu sayaca müdahale edilmediğini, Mahkemece keşif yapılmaksızın bilirkişi raporu alındığını, İlk Derece Mahkemesince müvekkiline tanıklarını bildirmek üzere süre verilmediğini, somut olayda tüketimin doğru tespit edilmesini engelleyici herhangi bir somut veri bulunmadığını, müvekkilinin sayaç değişimi ve müdahalenin yapıldığının iddia edildiği dönem öncesi ve sonrası ortalama doğal gaz kullanım miktarının aynı olduğunu, müdahale edildiği belirtilen sayacın ölçüm yapıp yapmadığı, ölçüm yapıyor ise ölçümün yanlış olup olmadığına dair herhangi bir tespit ve açıklama yapılmadığını, bilirkişice hazırlanan raporun sonuç kısmında davalı şirket görevlisi ve müvekkili şirket çalışanı imzaları ile tutulan tutanakta sayacın delik olduğunun ve mühür olmadığının belirtiğine yer verildiğini, ancak dava dilekçesi ekinde sunmuş oldukları sayaç sökme takma tutanağında sadece mührün kopuk olduğunun belirtildiğini, sayacın delik olduğuna dair herhangi bir ibare bulunmadığını, hesaplamaya esas doğal gaz kullanım miktarının müvekkil şirketin kapasitesinin çok üzerinde olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir. B. Gerekçe ve Değerlendirme Uyuşmazlık, kaçak doğal gaz kullanımına dayalı olarak tahakkuk ettirilen fatura nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Temyiz edilen kararın dayandığı bilgi ve belgelere, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı şirket tarafından kaçak doğal gaz kullanım miktarı ve bedeli ile kaçak kullanım cezasının Yönetmeliğe uygun şekilde hesaplanarak davacıya tahakkuk ettirildiğinin belirlenmesine, söz konusu raporun denetime elverişli olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2025/4971, K. 2026/1895, T. 06.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-hukuk-dairesi-2025-4971-e-2026-1895-k-048aa3cececd