Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/4222 E. 2026/1131 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 3. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/4222
- Karar No
- 2026/1131
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/131 E., 2025/1297 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Muğla 1. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2022/879 E., 2023/722 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkilinin otel işlettiğini, elektrik faturalarını düzenli ödeyen müvekkiline davalı...Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından 31.05.2022 tarihinde 9 ayrı elektrik faturası tebliğ edilerek toplam 145.671,90 TL ek borç çıkartıldığını belirterek, müvekkili şirketin borcu olmadığının tespitini talep etmiş; 26.07.2022 tarihli cevaba cevap dilekçesinde husumetin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 124. maddesi gereğince ... Elektrik Perakende Satış A.Ş.ye yöneltilmesini talep etmiş; Mahkemece 27.07.2022 tarihli ara karar ile davacı vekilinin taraf değişikliği talebinin kabulüne karar verilmiştir. II. CEVAP 1. Aleyhine dava açılan...Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili; davanın husumetten reddinin gerektiğini, faturaların ... Elektrik Perakende Satış A.Ş. Tarafından tahakkuk ettirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. 2. Davalı vekili; davanın yetkili Mahkemede açılmadığını, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmediğini, harcın eksik yatırıldığını, davacının iddia ettiği gibi ek borç çıkarıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, faturaların tüketime istinaden tahakkuk ettirildiğini, ek tüketim faturalarının oluşturulma sebebinin normal dönem faturalarının hatalı çarpan ile oluşturulması olduğunu, Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) ''Faturalarda ve faturalandırmaya esas unsurlarda hata tespiti'' başlıklı 36. maddesi uyarıca müvekkili şirket tarafından eksik tüketim için fatura düzenlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan 03.01.2023 tarihli denetime elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı şirketin faturalandırma yaparken çarpan hatası nedeni ile eksik dört adet fatura düzenlendiğini fark ederek Yönetmeliğin "Faturalarda ve faturalandırmaya esas unsurlarda hata tespiti" başlıklı 36. maddesi gereğince davaya konu ilave ek faturaları oluşturduğu, davacı vekilince dava dilekçesinde iddia edilmediği halde mükerrer ödeme yaptığı iddiası ile ilgili Mahkemece araştırma yapılmasını istediği, dava dilekçesinde bulunmayan bu iddia için davalı tarafça da davacının iddiasının genişletilmesine muvafakat edilmediği, ayrıca davacının ödeme yaptığına dair iddiasına ilişkin belgeleri dava dosyasına temin edip sunabilecekken yapmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; denetime ve hüküm vermeye elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu edilen faturaların eksik olarak düzenlenen faturalar sebebiyle düzenlenen ek faturalar olduğu, düzenlenen ek faturaların mevzuata aykırı olmadığı, davacının yargılama aşamasında mükerrer ödeme sebebiyle istirdat talebine ilişkin davalı tarafın davanın genişletilmesine muvafakat etmediği, Mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; dava açılmadan önce tedbir kararı almış olmalarına rağmen davalı şirketçe gönderilen ihtar gereği ödeme yapmaya mecbur kaldıklarını, bu durumun eldeki dava açıldıktan sonra ortaya çıktığını, Mahkemenin taleple bağlılık ilkesini dar yorumlayarak mükerrerlik iddiasının ileri sürülmediği gerekçesinin hatalı olduğunu, mükerir tahsilatın yargılama sırasında yapıldığını, 6100 sayılı Kanunun 145. madde gereği bankadan ödeme belgelerinin celbi taleplerinin yargılamayı uzatma amacı taşımadığından kabulü gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir. B. Gerekçe ve Değerlendirme Uyuşmazlık, davalı şirket tarafından davacı aleyhine tahakkuk ettirilen ek faturalardan dolayı borçlu olmadığının tespiti ve muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir. Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, davaya konu faturaların çarpan hatası nedeniyle eksik tüketim bedelinin Yönetmeliğin 36. maddesi gereğince yeniden hesaplanması ile tahakkuk ettirilen faturalar olduğu, davacının mükerrer ödeme talebine ilişkin istirdat isteminin davalı tarafın davanın genişletilmesine muvafakat etmemesi nedeniyle reddinde isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.