Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/1698 E. 2025/5218 K.

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1054 E., 2025/356 K. DAVA TARİHİ : 26.01.2015 İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2015/33 E., 2018/32 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen cezai şartın iptali ve kesintinin iadesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunun 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Temyizdeki parasal sınırların uygulanmasına ilişkin 6100 sayılı Kanunun Ek-1. maddesine 14.11.2024 tarihinde yürürlüğe giren, 7531 sayılı Kanunun 22. maddesi ile “İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır." şeklinde üçüncü fıkra eklenmiştir. Dosya içeriğine göre; Dairenin bozma kararından sonra Bölge Adliye Mahkemesince, 6100 sayılı Kanunun 373/4 maddesi uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda, davalı aleyhine lehine hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar (40.180,35 TL), yukarıda açıklanan kanun hükmü uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesinin bozulan (ilk) karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 58.800,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin miktardan reddine karar vermek gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.