Yargıtay · 3. Ceza Dairesi
Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2026/118 E. 2026/7740 K. – Silahlı Terör
Konu: Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 3. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/118
- Karar No
- 2026/7740
- Karar Tarihi
- Konu
- Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/243 E., 2025/214 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, HÜKÜM : TCK'nın 221/4-1, CMK'nın 223/4-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 10.03.2025 tarihli ve 2024/5034 E., 2025/7626 K. sayılı bozma ilamı üzerine yapılan yargılama neticesinde, ilk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü: Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, 08.09.2017 yerine 23.07.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş, infaza ilişkin olması sebebiyle kazanılmış hakka konu olmayan ve etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına bağlı olarak uygulanması gereken TCK'nın 221/5. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, silahlı terör örgütüne üye olduğu kabul edilen sanığın gönüllü olarak teslim olup, örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi verdiği gerekçe gösterilerek ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz isteminde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.