Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2025/6238 E. 2026/11238 K. – Terör Örgütü

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1474 E., 2025/263 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/147 E., 2024/316 K. SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nın 231/10, 223/8 maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen düşme kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi. TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 15.10.2019 tarihli ve 2016/1354 esas, 2019/599 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onuncu fıkrasında denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verileceği, düşme kararının temyiz edilmesi hainde ise yapılacak incelemenin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinde öngörülen şartlarla sınırlı olarak yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. Dolayısıyla 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onuncu fıkrası uyarınca kurulan düşme hükmüne yönelik kanun yolu başvurusunun her durumda genel hükümlere göre incelenmesi, diğer bir ifadeyle, ceza muhakemesi sürecinin başına dönülerek eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığına ya da sübuta dair inceleme yapılmasının kanunun amacına aykırılık oluşturacağı, somut olayda da sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden itibaren başlayan beş yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemediği ve denetim süresinin bu şekilde sona erdiği, bu bağlamda 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onuncu fıkrasında belirtilen düşme kararı verilebilmesi için gerekli olan şartların sağlandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.