Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/2442 E. 2023/1779 K. – Silahlı Terör

İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 14.05.2019 EK KARAR SAYISI : 2017/2221 E. 2019/1240 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma KARAR : İstinaf isteminin esastan reddi ile temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı temyiz isteminin reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.07.2019 tarihli ve 2017/2221 Esas, 2019/1240 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafinin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Hükmedilen cezanın miktarı nazara alınarak sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.09.2017 tarihli ve 2017/158 Esas, 2017/37 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314/2, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5, 5237 sayılı Kanunu’nun 62, 53, 58/9, 63. maddelerince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkındaki cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.05.2019 tarihli ve 2017/2221 Esas, 2019/1240 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 12.07.2019 tarihli ve 2017/2221 Esas, 2019/1240 sayılı Ek Kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.12.2021 ve 24.05.2022 tarihli ve ret görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1- Sanığın temyiz istemi, Müdafinin temyiz talebini süresinde yapmadığına, kendisine tebliğ yapılmadığına, bu sebeple mağduriyet yaşadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, cezaevinde sınırlı belge erişimi olduğuna, dosyanın eski hale getilerek, temyiz hakkı kullandırılmasına, vesaireye ilişkindir. 2-Sanık müdafiinin temyiz istemi, Temyiz başvurusu süresinde yapıldığına, ancak kalem personeli tarafından yapılan arama üzerinde temyiz dilekçesinin gönderilmediğinin öğrenildiğine, avukat uyap portal sisteminde kaynaklanan bir hata nedeni ile temyiz başvuru dilekçemizin gönderilmediğine, usûl ve kanuna aykırı şekilde eksik araştırma ve delillerin aleyhine ve yanlış nitelendirildiğine, yetersiz gerekçe ile mahkûmiyet kararı verildiğine, sanığın suçu işlediği yönünde kesin inandırıcı somut hukuki delillerin olmadığına, deliller usulü uygun elde edilmediğine, infaz işlemlerinin derhal durdurulmasına, temyiz başvurusunun kabulüne, hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine, hükmün bozulması yerine, davanın Yargıtay Mahkemesinde yeniden görülmesine karar verilirse, İlk derece Mahkemesinin hükmünün kaldırılmasına ve duruşmalı yapılacak Yargıtay incelemesi neticesinde yeniden hüküm kurularak sanığın beraatine, vesaireye ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince "Sanığın 17-25 Aralık 2013 tarihinden sonraki süreçte kendi isteğiyle FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün gizli mesajlaşma programı olan BY-LOCK isimli programı kullanmak, örgütün finans kaynağı olan Bank Asyadaki hesabını 17/25 Aralık sürecinden sonra aktif olarak kullanmak ve yukarıda delilleri ayrıntılı olarak belirtilen eylemlerde bulunmak suretiyle üzerine atılı FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliği suçunu işlediği hususunda mahkememizde tam bir vicdan kanaat oluşmakla sanığın sübut bulan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 314/2, 3713 sayılı TMK'nın 3 üncü maddesi delaletiyle 5/1 madde ve fıkraları gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş," gerekçesiyle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. III. GEREKÇE A. Ek karara ilişkin temyiz talebi yönünden; Sanık hakkında Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.05.2019 tarih, 2017/2221 Esas ve 2019/1240 sayılı Kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, verilen kararın sanık müdafine 01.06.2019 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafinin bu karara karşı yasal süresinden sonra 26.06.2019 tarihinde temyiz yoluna başvurduğu anlaşılmakla birlikte Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Genel Müdürlüğünün 08.07.2019 tarihli cevabi yazıları karşısında UYAP sisteminden kaynaklanan hata sonucu dilekçenin sisteme düşmediğine dair itiraz yerinde görülmeyerek Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 12.07.2019 tarihli, 2017/2221 Esas ve 2019/1240 Karar sayılı Ek Kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli, 2019/573 Esas ve 2022/119 sayılı Kararında belirtildiği üzere, temyize konu kararın ayrıca sanığa tebliğinin gerekli olması ve dosya içeriğine göre anılan kararının sanığa tebliğ edilmediği, Dairemizce kararın sanığa 17.01.2023 tarihinde tebliğinin sağlanması üzerine sanığın 31.01.2023 günü temyiz talebinde bulunduğu ve temyiz kanun yolu başvurusunun süresinde yapıldığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir. B. Asıl karara ilişkin sanık ve müdafinin temyiz talepleri yönünden; 1-Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen kararların, müdafiden başka sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği yönündeki Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar ve 24.02.2022 tarihli kararı doğrultusunda, sanığa 17.01.2023 tarihinde tebliğname ve gerekçeli kararın tebliğ edildiği, 31.01.2023 tarihinde ise sanık tarafından temyiz başvurusu dilekçesi verildiği, eski hale getirme ve temyiz başvurusunun süresinde yapıldığının kabulü ile yapılan incelemede; sanığın söz konusu temyiz başvuru dilekçesinin savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin temyiz sebebi içerdiği anlaşılmakla, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine ilişkin ek tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. 2-Oluş, iddia, mahkeme kabulü, tanık beyanları, sanığın temyizinin kapsamı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmekle birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespit edilmesi halinde sanığın örgütle bağlantısını gösteren bir delil olacağı"nın kabul edildiği gözetildiğinde; gizliliği sağlamak amacıyla örgütsel haberleşme amacıyla bylock kullandığı anlaşılan sanık hakkında yapılan yargılamada usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmış, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanık hakkında belirlenen temel cezanın, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi yerine 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi'nin dışında sanık ve müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek kararda başkaca hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR A. Ek karara ilişkin temyiz talebi yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 12.07.2019 Tarihli ve 2017/2221 Esas, 2019/1240 Karar sayılı ek kararına ilişkin sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle KABULÜ İLE EK KARARIN KALDIRILMASINA, B. Asıl karara ilişkin sanık ve müdafinin temyiz talepleri yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.05.2019 Tarihli, 2017/2221 Esas ve 2019/1240 sayılı Kararında sanık ve müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde karar verildi.