Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/16890 E. 2025/10233 K. – Silahlı Terör

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/310 E., 2020/1174 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/390 E., 2018/505 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 314/2 maddesi, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3 ve 58/9. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında ve Dairemizin müstakar kararlarında; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilmekle; Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında kendisinin ByLock kullanıcısı olmadığını beyan ettiği, 275354 ID numaralı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağında ekleyen ve eklenen kişinin kız kardeşi ... ...'ın eşi ... olduğu, 210891 ID numaralı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağında ise ekleyen ve eklenen kişinin kız kardeşi ... ... olduğu, her iki tutanakta da mesajlaşma tespit edilmediğinin belirlenmesi karşısında sanığın ByLock programını örgütsel amaçla kullandığına dair her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediği, dosya kapsamında sanık aleyhine başkaca delil bulunmadığı anlaşılmakla atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.