Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/16197 E. 2024/19508 K. – Silahlı Terör

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/405 E., 2020/968 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2..Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/31 E., 2018/263 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2018/3387 Esas, 2019/1570 sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen ve 25.12.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 20.10.2020 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu; ancak daha sonra da temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı belirlendiğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih 2019/16-573 Esas, 2022/119 sayılı kararında belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının ayrıca sanığa tebliğinin zorunlu olması karşısında sanık yönünden temyiz süresinin sanığa yapılan gerekçeli istinaf mahkemesi kararının tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlaması gerektiği, dosyada yapılan incelemede sanığa gerekçeli istinaf mahkemesi kararının tebliğ edilmediği anlaşılmış ise de; sanık müdafiilerinin vekillikten çekilme dilekçesinin sanığa 01.06.2022 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 07.06.2022 tarihli talep dilekçesinde tebliğnamenin tebliğ ile hakkında verilmiş olan kararı ve müdafilerinin istifa ettiğini öğrendiği ve öğrenme tarihi 01.06.2022 tarihi kabul edilmesini talep ederek dilekçenin devamında usule ve esasa ilişin temyiz taleplerini belirttiği anlaşılmakla bahsi geçen talep dilekçesi sanığın süresinde yapılmış temyiz talebi kabul olunarak; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.