Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/10445 E. 2025/11180 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/797 E., 2018/968 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret, Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, Terör örgütünün propagandasını yapma 08/04/2016 (Kamu görevlisine hakaret) HÜKÜM :-3713 sayılı Kanun'un 7/2-1 ve 2. Cümlesi, 43/1,62,53 ve 58/6 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi -TCK'nın 299/1-2,43/1,62,53 ve 58/6 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi -TCK'nın 125/3a, 125/4,62,53 ve 58/6 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; İlk derece ve İstinaf mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin "Terör örgütünün propagandası ve Cumhurbaşkanına hakaret" suçu için 12/05/2016, "Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret" suçu için 08/04/2016 olarak yazılması gerekirken "12/05/2016 - 2016" olarak yazılması ve her iki karar başlığında da suç kısmında "Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret" suçunun yazılmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümleri esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca dosyanın Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.