Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/19198 E. 2020/3276 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararı uyarınca suça sürüklenen ... hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesi gösterilmediği halde, suça sürüklenen ... hakkında ek savunma hakkı verilmeden hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi, 2) Suça sürüklenen ... hakkında TCK'nin 86/1. ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen hapis cezasının, mağdurun yüzde sabit eser oluşacak şekilde yaralanması nedeniyle TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırımı sırasında hesap hatası yapılarak "2 yıl 12 ay" hapis cezası yerine "3 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi ve devamında TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirimi sırasında, hesap hatası yapılarak "2 yıl 1 ay" hapis cezası yerine "1 yıl 13 ay" hapis cezasına hükmedilmek suretiyle suça sürüklenen ... hakkında eksik ceza tayini, 3) Suça sürüklenen ... savunması, tanıklar ... ve ...'in beyanları ile katılan ...'ın tevil yollu anlatımlarında; olay öncesinde suça sürüklenen ... ve katılanın içerinde bulunduğu grupların olay yerinde buluşmak üzere anlaştıkları ve bir araya geldiklerinde tartışmanın başladığını, öncelikle katılan ...'in eline taş alması üzerine suça sürüklenen çocuğun yaralama eylemini gerçekleştirdiğini belirtmeleri karşısında; suça sürüklenen ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrikin etkisiyle hareket ederek eylemini gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hangi beyana hangi gerekçe ile üstünlük tanındığı karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.