Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2013/18389 E. 2013/27830 K.

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-d, 29, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1500 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.02.2011 tarihli ve 2010/390 esas, 2011/98 sayılı kararını müteakip, 16.06.2011 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle Ankara 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.01.2012 tarih ve 2011/890 esas, 2012/78 sayılı ilamı ile hükümlülüğüne karar verilip, kararın kesinleşmesinden sonra mahkemesince yapılan ihbar üzerine,sanık hakkındaki 1500 Türk Lirası adli para cezasına ilişkin hükmün 5271 sayılı Kanunun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.09.2012 tarihli ve 2010/390 esas, 2011/98 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 06.05.2013 tarih ve 2013/7290-28957 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.05.2013 tarih ve 2013/165277 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede; Posta dağıtıcısı olarak görev yapan mağdur sanık ...'in diğer mağdur sanığın kayınpederi olduğu anlaşılan ... isimli şahsa yapılacak tebligat konusunda mağdur sanık ... ile tartıştığı olayda, yakınan üzerinde sahip bulunduğu nüfuzu kötüye kullanmasının söz konusu olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/3-d bendindeki unsurların oluşmadığı, eylemin soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlardan olduğu, yakınan ...'un 19.07.2010 tarihli duruşmada şikayetten vazgeçmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü: Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.09.2012 tarih ve 2010/390 esas, 2011/98 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 73/4. maddesi delaletiyle 5271 sayılı 223/8. maddesi gereğince mağdur ...'un şikayeti söz konusu olmadığından DÜŞÜRÜLMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.