Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2010/8176 E. 2012/34575 K.

ÖZET: OĞLUNUN DÖVÜLDÜĞÜNÜN KENDİSİNE SÖYLENMESİ ÜZERİNE HEMEN OLAY YERİNE GİDEN SANIĞIN, OĞLUNU DÖVEN KİŞİLERDEN OLDUĞUNU ZANNETTİĞİ ŞİKAYETÇİYLE KAVGA ETMEYE BAŞLADIĞI VE ŞİKAYETÇİYLE ARALARINDAKİ KAVGAYA MÜDAHALE EDEN DİĞER ŞİKAYETÇİYİ DE YARALADIĞININ ANLAŞILMASI KARŞISINDA, ŞİKAYETÇİLERİN TAHRİK TEŞKİL EDEBİLECEK HAKSIZ BİR FİİLLERİ OLMADIĞI HALDE SANIĞIN BU HUSUSTA YANILARAK 5237 SAYILI TCK’NIN 30/3. MADDESİ KAPSAMINDA KAÇINILMAZ BİR HATAYA DÜŞTÜĞÜ KABUL EDİLEREK MEFRUZ TAHRİK NEDENİYLE İNDİRİM YAPILMASI GEREKTİĞİ GÖZETİLMELİDİR.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık Mehmet hakkında, müşteki Hüseyin’i yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık Emre hakkında, müştekiler Hüseyin ve Zekayi’yi yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin ince­lenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık Mehmet hakkında, müşteki Hüseyin’i yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, olay tarihinde oğlu Ahmet’in dövüldüğünün kendisine söy­lenmesi üzerine hemen olay yerine gittiği ve burada oğlunu döven kişilerden birisi olduğunu zannettiği müşteki Hüseyin’le kavga etmeye başladığı, sanığın olay yerine gelen ve Hüseyin’le aralarındaki kavgaya müdahale eden müşteki Zekayi’yi de yaraladığı anlaşılmasına göre, müştekilerin tahrik teşkil edebilecek haksız bir fiilleri olmadığı halde sanığın bu hususta yanılarak 5237 sayılı TCK’nın 30/3. maddesi kapsamında kaçınılmaz bir hataya düştüğü ve mefruz tahrik nedeniyle indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 16.10.2012 gününde oy­birliğiyle karar verildi.