Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2009/14645 E. 2012/1196 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Üst C. Savcısının yasal süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin CMUK 317. gereğince REDDİNE, Sanığın eylemi sonucunda mağdur ...’in yüzünde ... iz meydana gelmesi karşısında, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre; neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralanmaların kişinin üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmasının kabul edilemeyeceği, bu nedenle ... cezanın TCK'nın 86/1 maddesine tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca TCK’nın 87/1-son maddesi uyarınca sanığa 3 yılda az hapis cezası verilemeyeceğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre aleyhe bozma nedeni yapılmamıştır. Mağdurun olay tarihinde 14 yaşında olduğu, CMK 234/2 m. gereğince istemi aranmaksızın kendisine vekil görevlendirildiği anlaşıldığından; tebliğnamedeki “müştekinin hazırlık ifadesinde şikayetçi olmadığı ve avukat istemediği şeklindeki beyanı karşısında hazır bulunan avukatın katılma talebinin kabulüne karar verilmesinin yasaya aykırı bulunduğundan” hükmün bu yönden bozulması yönündeki 1 nolu tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır. Sanık hakkında kurulan hükmün incelenmesinde Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak; Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK.nın 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.