Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2007/9235 E. 2010/7242 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair, Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Koşulları oluşmadığından 5271 sayılı CMK.’nun değişik 231.maddesinin sanık hakkında uygulanamayacağı anlaşılarak yapılan incelemede; Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;Ancak; 1- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmayarak CMK'nun 232/2-c. maddesine aykırı davranılması , 2- 5271 sayılı CMK’nun 150/3. maddesi uyarınca üst sınırı en az 5 yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada; sanığın istemi aranmadan kendiliğinden müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, 3-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununu yürürlük ve uygulama şekli hakkındaki kanununun 9/3 maddesindeki “ lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir “ şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın denetime olanak verecek şekilde belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi , 4-Sanığın aşamalarda yaptığı ısrarlı ve istikrarlı savunması ile beraat eden diğer sanık Mustafa Ararat’ın bu savunmayı destekler mahiyette 02.03.2005 tarih ve 2005/172 Müt.sayılı sorgu tutanağında Adıyaman Sulh Ceza Mahkemesinde vermiş olduğu ifadesi karşısında ,sanık lehine olarak haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.