Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/2269 E. 2026/4419 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/2269
- Karar No
- 2026/4419
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2484 E., 2025/2460 K. DAVA TÜRÜ : Babalığın Tespiti İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/463 E., 2024/34 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından; davanın kabulü,vekalet ücreti ve yargılama gideri davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından; davanın kabulü,vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.
Somut uyuşmazlıkta,Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nin 14.06.2024 tarih ve 2024/694 Esas - 2024/1297 Karar sayılı geri çevirme ilamı uyarınca; İlk Derece Mahkemesince, davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... adına olan vekaletnamelerin genel vekaletname olduğu, soybağı davası ile ilgili özel yetkiyi içermediği belirtilerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince muhtıranın tebliği tarihinden itibaren 1 aylık kesin süre içerisinde soybağı davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamenin ibraz edilmesi; aksi takdirde gerekçeli kararın adı geçen davalı asıllara "vekilin vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin gerekçeli kararı istinaf ettiği, gerekçeli kararının kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı istinaf etmediği, ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde, yetkisiz vekilin istinaf itirazlarının incelenmeyeceği" ihtarı usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olmasına rağmen ... açısından özel yetkiyi içeren vekaletname sunulmamış olup, Bölge Adliye Mahkemesince yetkisiz vekilin istinaf itirazları incelenmemiştir. Bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı ... tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmamıştır. İstinaf edilmeyen yönler kesinleşmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı ... açısından vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı ... açısından vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.
2.Davalı ... vekilinin ve diğer davalılar ..., ... ve ... vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı ... açısından vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,
2.Davalı ... vekilinin ve diğer davalılar ..., ... ve ... vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılar ..., ..., ... ve ...'ye yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
20.04.2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.