Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/2080 E. 2026/7940 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2080
Karar No
2026/7940
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1145 E., 2025/1765 K. DAVACI-DAVALI : ... vekili Avukat ... DAVALI-DAVACI : ... vekili Avukat ... DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Şarköy 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi SAYISI : 2022/263 E., 2024/98 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi ve reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince taraflarca karşılıklı açılan boşanma davasında "tarafların eşit kusurlu" olduğu gerekçesiyle her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebine dayalı olarak boşanmalarına, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Kararın davalı-davacı kadının istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı karşı davacı kadın vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde; Bölge Adliye Mahkemesi karar gerekçesinde "sonuç olarak" ifadesiyle başlayan paragrafta taraflara yüklenen kusurlar sayılmak suretiyle "erkeğin az, kadının ağır kusurlu olduğu, İlk Derece Mahkemesi'nin kusur tespitinin dosya kapsamı, delil durumu ve maddi gerçeğe uygun bulunmadığı" belirtilmiş, devam eden paragrafta ise "öte yandan boşanmaya sebep olan olaylarda kadının ağır kusurlu olup, TMK'nın 174/1-2 madde koşulları oluşmadığından davalı-davacı kadının tazminat taleplerinin reddi doğrudur.." ifadeleri yer almakta ise de hüküm kısmında istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ile gerek kendi hükmü gerekse istinaf incelemesine konu İlk Derece Mahkemesi hükmü arasında çelişki oluşturulmuş olup, oluşturulan bu çelişki tek başına bozma sebebidir. O halde Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak iş, 6100 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine uygun biçimde, gerekli unsurları içeren bir karar vermekten ibarettir. Açıklanan şekilde işlem yapılmak üzere kararın bozulması gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının usulden BOZULMASINA, bozma sebebine göre kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2026/2080, K. 2026/7940, T. 10.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2026-2080-e-2026-7940-k-76c62201121d