Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/9402 E. 2026/5137 K.

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1123 E., 2024/807 K. DAVA TÜRÜ: Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ: Gaziosmanpaşa 4. Aile Mahkemesi SAYISI : 2019/559 E., 2021/1391 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz talebinin süreden reddine yönelik 02.09.2025 tarihli ek karar ile asıl kararda kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tedbir nafakası ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Temyiz istemi, davacı -davalı vekilinin temyiz talebinin 6100 sayılı HMK md. 366/1 yollamasıyla ve md. 346/1 gereğince süre yönünden reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 02.09.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacı -davalı vekili Av.... tarafından 02/05/2023 tarihinde Uyap sisteminden dosyaya vekillikten çekilme dilekçesi gönderildiği, vekil kaydının silinmesi ve kendisine tebligat yapılmamasının talep edildiği, buna rağmen Bölge Adliye Mahkemesi kararının vekillikten çekilen Av....'ye yapıldığı görülmüştür. Vekillikten çekilen vekile yapılan tebligat usulsüz olup diğer vekil Av. ... tarafından verilen temyiz dilekçesi süresindedir. Hal böyle iken temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 361/1 maddesine aykırı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 02.09.2025 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekmiştir.

2.Asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı -davalı erkek vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 02.09.2025 tarihli ek kararının yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle bozularak ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davacı -davalı erkek vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının ise reddi ile, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2024 tarihli asıl kararının yukarıda (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.