Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/8939 E. 2026/5297 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/8939
Karar No
2026/5297
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1782 E., 2025/489 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 16. Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/1122 E., 2022/432 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından nafaka ve tazminat miktarları ile reddedilen ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı kadın vekilinin ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiş, bu yöne ilişkin davacı vekilinin istinaf başvurusu ise Bölge Adliye Mahkemesince oyçokluğu ile esastan reddedilmiştir.

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6). Davacı kadın ziynet alacağı davası yönünden delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı kadına diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesis edilerek kadının ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadının reddedilen ziynet alacağı davası yönünden BOZULMASINA,

2.Davacı kadın vekilinin boşanmanın fer'îlerine yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/8939, K. 2026/5297, T. 07.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2025-8939-e-2026-5297-k-f12c7feddd47