Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/5865 E. 2026/9881 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/5865
- Karar No
- 2026/9881
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1985 E., 2026/130 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.''şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin ''Dosya kapsamında sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğine dair parmak izi, kamera kaydı veya suça konu eşyaların sanık üzerinde yakalandığına dair hiçbir maddi delil bulunmadığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ve teşhise güvenilemeyeceğine, tanıkların eve 22.30-23.30 sıralarında geldiklerini beyan ettiklerine ancak hırsızlık eyleminin bu saatten ne kadar önce başladığı veya bittiğinin belirsiz olduğuna, varsayımlara dayalı olarak hüküm kurulamayacağına'' sanığın temyiz isteminin ''Hakkındaki beyanların çelişkili olduğuna, akrabaları ile aralarındaki mal paylaşımı nedeni ile oluşan husumet nedeni ile kendisine iftira attıklarına, atılı suçu işlemediğine ve beraatini talep ettiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.