Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/5631 E. 2026/9097 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/1387 E., 2025/2062 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER: İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

I. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 01.12.2025 tarihli ve 2025/1387 Esas, 2025/2062 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

16.12.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 15.12.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, verilen ceza miktarının çok yüksek olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma sonrası şikâyetçinin alınan beyanına göre, zararının tamamen giderilmediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/6-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihi itibarıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nın 51/1-a maddesi gereğince daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesinin mümkün olduğu gözetilerek; sanık ve müdafiinin duruşmalardaki lehe hükümlerin uygulanması yönündeki isteklerinin, TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içerdiği hâlde, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek hakkında verilen cezanın ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken "verilen hapis cezasının miktarı göz önüne alınarak yasal koşullar oluşmadığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına," şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeple Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin de Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.