Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/4949 E. 2026/6677 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3890 E., 2025/554 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin; %80 şizofreni raporu olduğuna, bazı zamanlarda yaptığı eylemleri hatırlamadığına, kararın yeniden incelenerek bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın 12.11.2025 tarihli temyiz dilekçesinde %80 şizofreni raporunun olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinde sanığın işlediği iddia edilen hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi, 2-Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/349 Esas, 2017/215 Karar sayılı ilâmına ilişkin, Mahkemenin 27.09.2024 tarihli ek kararı ile hükümde uygulanan tekerrüre esas ilâm olan Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/263 Esas, 2015/665 Karar sayılı kararının kesin olduğu ve tekerrüre esas alınamaycağına karar verildiği bu nedenle tekerrür uygulamasının Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/349 Esas, 2017/215 Karar sayılı ilâmından çıkarıldığının anlaşılması karşısında sanığın ikinci kez mükerrir değil birinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmesi gerektiği, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca Gaziantep 48. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.