Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/4735 E. 2026/6747 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/246 E., 2023/1508 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları" nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, ''Suçun işlendiğine dair mahkumiyete yeterli delil bulunmamasına rağmen cezalandırma yönünde karar verildiğine, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına, bilirkişi raporunda belirtilen kimlik tespitinin de muallak olduğuna ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1-Dosya içerisindeki 15.10.2021 tarihli rapora göre güvenlik kamerasına yansıyan şahsın genel görünüm itibari ile sanıkla benzer olduğu belirtilmiş ise de; sanığın aşamalardaki beyanında görüntülerdeki şahsın kendisi olmadığını ve atılı suçu işlemediğini belirtmesi karşısında; eylemi gerçekleştiren failin sanık olup olmadığının tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi için, sanığın teşhise elverişli olacak şekilde önden, profilden ve boydan çekilmiş fotoğrafları temin edildikten sonra, görüntüler üzerinde netleştirme tekniği de kullanılmak suretiyle, olay anını gösterir kamera görüntülerinde kaydı bulunan şahsın sanık olup olmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ... Daire Başkanlığı, ... veya ... Laboratuvarı veya ... Kurumundan mümkünse görüntü netleştirilmesi de sağlanarak rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Tüm dosya içeriğine göre sanığın suç tarihinde kullanımında olan telefon hatları tespit edilerek, hatların suç tarihindeki HTS kayıtlarının (arama, aranma, mesaj, baz istazsyonu vs) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilerek, sanığın kullandığı numaralı hattın suç tarihinde suç yerinden sinyal alıp almadığının belirlenmesi suretiyle savunmasının doğruluğunun araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.