Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/3034 E. 2026/4760 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1740 E., 2022/3146 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, ''çalışmış olduğu iş yeri tarafından kendisine hırsızlık suçunun atıldığına, işi gereği 22:00, 09:00 saatleri arasında çalıştığına ve bu süre zarfı içerisinde kendisinden başka kimsenin iş yerinde bulunmadığına, olay günü kendisine bozuk televizyonun başka bir odadaki televizyon ile değiştirmesinin söylendiğine, kendisinin de bu nedenle odaya girdiğine, kesinlikle hırsızlık suçunu işlemediğine ve beraatine karar verilmesini talep ettiğine''; sanık müdafiinin temyiz isteminin ''kararın gerekçesinde de açıklandığı üzere karara etki eden delillerin, tanık beyanları ve kamera kayıtları olduğuna, söz konusu kamera kayıtlarında yalnızca sanığın müştekinin odasına girip çıktığının gözüktüğüne, işletme müdürü olan tanığın beyanında görüldüğü üzere, sanığın odaya giriş sebebinin işletme müdürünün televizyonu değiştirilmesi için vermiş olduğu talimat olduğuna, kamera kayıtları dışındaki diğer delil olan tanık beyanlarının da, sanığın odaya girmesi sebebiyle oluşan şüpheye ve tanıklar tarafından kendisine yapılan baskı sonucu parayı aldığını beyan etmesine dayandığına, paranın çalındığı yönünde dahi kesin bir delil bulunmazken sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğuna ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, 2- 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükümden "cezasının infazında 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesinin dikkate alınmasına cümlesi ile 1 yıl süreyle" ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.