Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/8485 E. 2026/11317 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/10 E., 2025/562 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 28.02.2025 tarihli ve 2025/10 Esas, 2025/562 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli, 2015/312 Esas, 2019/458 Karar sayılı dosyasında verilen hükümlere yönelik istinaf istemleri üzerine yapılan inceleme neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 09.12.2020 tarihli ve 2020/520 Esas, 2020/2595 Karar sayılı kararı ile "5237 sayılı TCK'nın 142/2-d,h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması, katılanlar ... ve ...'a kısmi iadeye muvafakatlerinin olup olmadığı sorularak, muvafakat vermeleri halinde sanıklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, adli emanetin 2015/983 sırasında kayıtlı eşya hakkında karar verilmemiş olması, gerekçeli karar başlığında suçun adının yanlış yazılması, gözaltı süresinin karar başlığında yazılmamış olması, eksik inceleme neticesinde karar verilmesi" gerekçeleri ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği; sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi halinin, 5271 sayılı CMK'nın 289/1-h bendi kapsamında mutlak surette hukuka aykırılık teşkil edeceğinden Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının diğer yönleri incelenmeksizin aynı Kanun'un 280/1-e bendi gereğince bozulabileceği hususu ile Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.02.2026 tarihli ve 2025/2-567 Esas, 2026/79 Karar sayılı kararında "...Kabule göre yapılan bozma sebeplerinin bağlayıcı olmaması da gözetildiğinde, mahkemenin bozma yetkisi yönünden sonucu değiştirmeyeceği açıktır." şeklindeki açıklama da dikkate alınarak Tebliğname'deki "Bölge Adliye Mahkemesince bozma yerine karar verilmesi halinde hükmün temyizinin mümkün olacağı ve bu şekilde tarafların kanun yoluna başvurma hakkının kısıtlanamayacağı gözetilerek hükmün bozulmasına" ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Balıkesir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.