Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/16290 E. 2026/6850 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2025/16290
Karar No
2026/6850
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/241 E., 2018/626 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama

Dairemizin 25.02.2025 tarihli ve 2021/19049 Esas, 2025/3379 Karar sayılı ilâmı öncesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde sanık ...'in 20.07.2018 tarihli ile sanık ... müdafiinin de 11.07.2018 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçeleri ile temyiz isteminde bulundukları, Dairemizin anılan tevdii kararı sonrası ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere gerekçeli kararın 30.06.2025 tarihinde ayrıca sanık ...'e de usûlüne uygun olarak tebliğ edildiği ve fakat sanık ...'in herhangi bir temyiz dilekçesi sunmadığı; sanık ... ile sanık ... müdafiinin de 5271 sayılı Kanun'un mülga 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçelerini sunmadıkları anlaşılmakla; sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık ... ile ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ın temyiz isteminin, atılı suçu işlemediğine, kendisine iftira atıldığına; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suça konu hayvanları sahipsiz olduğunu düşünerek aldığına, içerikleri tespit edilemeyen telefon kayıtlarının sanık aleyhine delil teşkil etmeyeceğine, sanığın çalınan hayvanlarla birlikte yakalanmadığına, çalınan hayvanların soruşturma aşamasında iade edilmiş olması sebebiyle zarar olmadığından cezada indirim yapılması gerektiğine, hesap hatası yapılarak fazla ceza tayin edildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Dosya kapsamına göre; farklı yedi ayrı kişiye ait büyükbaş hayvanların çobanın zilyetliğinde bulunduğu sırada çalınması şeklindeki eylemde, sanıkların çaldıkları hayvanların farklı mağdurlara ait olduğunu bilmeleri mümkün olmadığı hâlde, hırsızlık suçundan bir kez cezalandırılmaları ile yetinilmesi gerekirken yedi ayrı mağdura karşı hırsızlık suçunu zincirleme olarak işlediklerinden bahisle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince cezalarında artırım yapılarak fazla ceza tayini,

2- İştirak hâlinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranda sorumlu tutulmaları gerekirken yargılama giderlerinin eşit oranda alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozmanın hükmü gerekçeli olarak temyiz etmedikleri için temyiz istemlerinin reddine karar verilen sanıklar ... ile ...'e SİRAYETİNE, dava dosyasının bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Aralık Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2025/16290, K. 2026/6850, T. 21.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2025-16290-e-2026-6850-k-e95102fed5db