Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/1066 E. 2025/6091 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1960 E. 2024/3741 K. SUÇ : Karşılıksız Yararlanma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak düşürülmesine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama I)Sanık hakkında 06.03.2020 tarihli karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesinde: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 09.10.2024 tarihli ve 2024/1960 Esas, 2024/3741 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-h maddesi uyarınca; "davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının" temyizi mümkün olmadığından, ilk derece mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın istinaf mahkemesince kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine yönelik karara ilişkin sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II)Sanık hakkında 01.04.2020 tarihli karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesinde: İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin; sanığın 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı aylık süre zarfında kurumun zararının giderilmesi durumunda hakkında düşme kararı verilmesinin mümkün olduğu ve lehe vekâlet ücreti de takdir edilmesi gerektiğine ilişkin olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise savunma hakkının kısıtlandığı ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.