Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/9744 E. 2024/13321 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/9744
- Karar No
- 2024/13321
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/800 E., 2016/299 K. ŞİKÂYETÇİ SANIKLAR : ..., Vildan Ün , ..., ... SUÇLAR : Hakaret, mala zarar verme HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, onama I- Şikâyetçi sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik şikâyetçi sanık ... ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelemede; Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2014/800 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararının şikâyetçi sanık ... ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000.00 TL dahil adlî para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından şikâyetçi sanık ... ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Şikâyetçi sanıklar Vildan Ün ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemine gelince; Şikâyetçi sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Şikâyetçi sanıkların hakaret suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 125/1-4. Maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımını son kesen işlem olan şikâyetçi sanıkların sorgusunun yapıldığı 02.04.2015 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, şikâyetçi sanıklar hakkında açılan kamu davası 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.