Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/8437 E. 2025/986 K. – Suç Eşyasının

Konu: Suç Eşyasının Satın Alınması Veya Kabul Edilmesi

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/8437
Karar No
2025/986
Karar Tarihi
Konu
Suç Eşyasının Satın Alınması Veya Kabul Edilmesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/184 E., 2023/911 K. SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargıtay bozma ilâmından sonra uzlaştırma bürosuna gönderilen dosyada, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 13. 07.2023 tarihinden uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 14.07.2024 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, inceleme dışı vefat eden sanıklar tarafından katılana ait aracın çalınması fiiline katılmadan suça konu aracın ... isimli kişiye satılmasına iştirak etmek suretiyle elden çıkarılmasına aracılık etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin, suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz isteği bu yönden yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/8437, K. 2025/986, T. 22.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-8437-e-2025-986-k-29eb0cdb51a4