Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/824 E. 2026/6772 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3045 E., 2023/3199 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesinin beraat kararları kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'ın temyiz isteminin "kamera kayıtlarındaki şahsın kendisi olmadığının Jandarma Kriminal tarafından tespit edildiğine, olay tarihi ile PTS kayıtlarına göre gözaltına alındıkları tarihin farklı olduğuna, kamera kayıtlarında 1 adet palet alınmışken şikâyetçinin 12 adet paletinin alındığını söylemesinin çelişkili olduğuna, şikâyetçi tarafından haksız yere talep edilen parayı ailesinin suçu olmadığı halde ödediğine, beraat kararı aldığı halde tekrar yargılandığına"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanık lehine olan kanuni ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek mahkûmiyet kararı verildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair hiçbir somut delil bulunmadığına, kamera kaydındaki şahsın kimlik bilgisinin tespit edilemediğine, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, araçta bulunan paletlerin sanıkların yaptıkları işin gereği olarak suç unsuru olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken cezalandırılmasının yerinde olmadığına, mağdurun zararının giderildiğine"; sanık ...'ın temyiz isteminin "kamera kayıtlarındaki şahsın kendisi olmadığının Jandarma Kriminal tarafından tespit edildiğine, olay tarihi ile PTS kayıtlarına göre gözaltına alındıkları tarihin farklı olduğuna, kamera kayıtlarında 1 adet palet alınmışken şikâyetçinin 12 adet paletinin alındığını söylemesinin çelişkili olduğuna, şikâyetçi tarafından haksız yere talep edilen parayı ailesinin suçu olmadığı halde ödediğine, beraat kararı aldığı halde tekrar yargılandığına " yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanık ...'a ait adlî sicil kaydında yer alan Çubuk Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2015 kesinleşme, 21.01.2020 yerine getirme tarihli ve 2015/504 Esas, 2015/729 Karar sayılı hırsızlık suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin kararından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, sanığın adlî sicil kaydında bulunan Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2017 kesinleşme, 21.01.2020 yerine getirme tarihli ve 2016/813 Esas, 2017/491 Karar sayılı kasten yaralama suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararda sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasından dolayı, anılan ilâmın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen İlk Derece Mahkemesinin beraat kararları kaldırılarak mahkûmiyete dair kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan kararlara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çubuk Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.