Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/7292 E. 2026/11596 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3790 E., 2023/3164 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçun niteliği gereği sanığın istemine bakılmaksızın ''zorunlu müdafi'' görevlendirmesi yapılması gerektiğine, sanığın ikametinde 24.04.2021 tarihinde yapılan aramada suç ve suç unsuruna rastlanılmadığına, sanığın temizlik işi gereği evin tüm odalarına girdiğine, dağınık olan eşyaları toparladığına, çekmeceleri sildiğine, açıkta bulunan ilaç veya kesici alet varsa bunları uygun yerlere yerleştirdiğine, 01.03.2021 tarihli görüntülerden hırsızlık yapıldığını varsayımıyla hüküm kuran Mahkemenin 09.04.2021 tarihinde gerçekleştiği iddia olunan hırsızlık olayına ilişkin herhangi bir delil ile ilişkilendirme yapmaksızın doğrudan 01.03.2021 tarihli görüntülerden bir kanaat ile hüküm kurduğuna, 01.03.2021 tarihinde evinden hırsızlık yapıldığını iddia eden katılanın bilahare sanığın temizlik işleri için evine çağırmasının ve yaklaşık 1 ay sonra 09.04.2021 tarihinde ikinci bir hırsızlık olduğu iddiasının da hayatın doğal akışına uymayan bir iddia olduğuna, ikrar anlamına gelmemek kaydıyla; suçun yanlış tayin edilerek sanık hakkında TCK'nın 155/2. maddesi kapsamında ''hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma'' suçundan soruşturma ve kovuşturma yapılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın zincirleme şekilde iki farklı tarihte katılanın ikâmetinden hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği iddiası ile dava açılmış ise de; 01.03.2021 tarihli görüntü izleme tutanağına göre sanığın temizlik yaptığı esnada masanın sağ çekmecesini çekip, 15 saniye çekmece içinde iki elini kullanarak bir şey yaptığı, yine aynı tarihe ilişkin görüntü kayıtlarında sanığın sol tarafta bulunan koltuk başında beklediği, poşet ve çantalarla bir şeyler yaptığı, elini çanta içine soktuğu, çantayla bir müddet uğraştığı, sanığın temizlik görevini gerçekleştirirken kişiye özel çantaları karıştırmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, sanığın soruşturma aşamasında dinlenilmesinde yerde gördüğü ilaçları çanta içerisine koyduğunu, çantanın fermuarı takılı kaldığı için düzeltmek amacıyla uğraştığını beyan ettiği, yargılama sırasında ise yerde cüzdan bulduğunu, onu çantaya koymak istediğini, çanta fermuarı sıkıştığı için çantayı düzeltmeye uğraştığını söyleyerek çelişkili beyanlarda bulunduğu anlaşılmakla; sanığın 01.03.2021 tarihli hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin sabit görüldüğü, katılanın soruşturma aşamasında dinlenilmesinde, kamera görüntülerini kendileri incelerken 09.04.2021 tarihli görüntüde kızına ait cüzdanın karıştırılarak bir adet çeyrek altının alındığını gördüklerini beyan ettiği, ancak buna ilişkin kayıtların dosya içerisinde yer almadığı anlaşılmakla; 5237 sayılı Kanun'un 43.maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için 09.04.2021 tarihli hırsızlık eyleminin işlendiğini gösterir görüntü kayıtları dosya arasına eklenmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca, dava dosyasının, Küçükçekmece 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.