Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6467 E. 2026/8257 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/6467
Karar No
2026/8257
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2404 E., 2024/98 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "istinaf mahkemesince verilen kararın hukuk, yasa ve maddi olgulara aykırı olduğuna, yerel mahkeme ve istinaf mahkemesince suça konu değerin günümüz ekonomik koşullarında oldukça az bir değere sahip olmasına rağmen lehe uygulanması gereken TCK'nın 145/1. maddesinde yer alan indirim hükümlerinin uygulanmadığına, verilen cezanın adil olmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, katılanın iş yerinden 600,00 TL para çaldığının anlaşılması karşısında, suç tarihi itibarıyla günün ekonomik koşulları ve paranın alım gücü de dikkate alınarak çalınan paranın değeri az kabul edilemeyeceğinden, mahkemenin 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmaması yönündeki kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/6467, K. 2026/8257, T. 05.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-6467-e-2026-8257-k-92e161ee6104