Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4889 E. 2025/3161 K. – Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/724 E., 2020/3273 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi, temyiz isteminin reddi

1. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2020/724 Esas, 2020/3273 Karar sayılı kararının katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Hükümlerin miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, 2. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen 22.12.2020 ve 10.11.2023 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanığa verilen cezanın miktarı itibarıyla sanık müdafiinin duruşma talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299. maddesi gereğince reddine karar verilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılmamasının ve buna dair gerekçe gösterilmemesinin isabetli olmadığına, suç tarihinde yürürlükte olan kanun sanık lehine olduğu için sonradan yürürlüğe giren kanunun değil suç tarihinde yürürlükte olan kanun hükmü uygulanması gerekirken aleyhe olan yeni kanun hükmünün uygulandığına, lehe olan delillerin toplanmadığına ve HTS kayıtlarının getirilmediğine, kamera görüntülerindeki kişinin sanık olmadığına, hırsızlık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına, zincirleme suç nedeniyle artırım yapılamayacağına" katılan vekilinin temyiz isteminin ise "sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerekirken eksik ceza tayin edildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında, hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.