Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4780 E. 2026/9185 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/3734 E. 2023/2947 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin ''Lehe hükümlerin uygulanmadığına, müştekinin çelişkili beyanları olduğuna ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, başka tanık dinlenmeden karar verildiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme nedeniyle, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında "koşullu salıvermeden faydalanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesine" dair karar verilemeyeceğinin dikkate alınmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29.11.2023 tarihli ve 2021/3734 E. 2023/2947 Karar sayılı mahkumiyete yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1-d maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29/11/2023 tarihli ve 2021/3734 E., 2023/2947 Karar sayılı kararının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden “........... ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle koşullu salıvermeden faydalanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesine " ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE DÜZELTİLEREK HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.