Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4717 E. 2026/9976 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2459 E., 2023/3298 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin; ''İstinaf dilekçelerinde ileri sürdükleri hiçbir hususun incelenmeyip basma kalıp cümleler ile İlk Derece Mahkemesinin kararının onaylandığına, sanığın geçmişi ile yargılandığına, sanığın unsurları oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, dosyada mevcut belge ve bilgilere göre isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğine dair kesin ve inandırıcı her türlü şüpheden uzak somut bir delil olmadığına, sanığın beyanlarına itibar edilmeden aleyhine karar verildiğine, bilirkişi incelemesinin cezaya esas alınabilecek nitelikte olmadığına, dosya kapsamında belirtilen numaraların sanık adına kayıtlı olmadığının tespit edildiğine, sözlü beyanlar dikkate alınarak karar verildiğine, eksik inceleme ve araştırma ile sanık lehine olan deliller toplanmadan karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin aksine sanık aleyhine karar verildiğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı halde ceza verildiğine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın sanık lehine bozulmasına '' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.