Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4219 E. 2026/7737 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2225 E., 2023/4913 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere dair sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme dair sanık, sanık müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının sadece hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenmekle; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ile müdafiinin temyiz istemlerinin, cezalandırma için aleyhe delil bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin ise, sanığın tekerrüre esas alınan ilâmının kesinleşme tarihi itibarıyla tekerrüre esas alınamayacağına, bunun yerine sabıkasındaki başka ilâmların tekerrüre esas alınabileceğine dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması ve koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Doğubayazıt 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2020 tarihli 2020/67 Esas, 2020/249 Karar sayılı ilamına konu olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/2, 109/3, 58 maddeleri uyarınca verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün kesinleşme tarihinin 10.12.2021 olması sebebiyle, inceleme konusu olan suç tarihinden sonra kesinleşen anılan ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı, bunun yerine Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2020 tarihli 2019/20 19... /283 Karar sayılı 11.12.2020 tarihinde kesinleşen hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h, 143, 145, 62, 58. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezasına dair ilamın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrerlik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık, sanık müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanun’un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine ''Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2020 tarihli 2019/20 19... /283 Karar sayılı 11.12.2020 tarihinde kesinleşen hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h, 143, 145, 62, 58. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezasına dair ilâmın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrerlik hükümlerinin uygulanmasına" şeklinde yazılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile hükmün ONANMASINA, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereğince Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.