Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4148 E. 2026/9074 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/4148
Karar No
2026/9074
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1660 E., 2024/94 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "şüpheli birden fazla eşgale uyan kişilerin hırsızlığın yaşandığı odaya girip çıktığına, hırsızlığı bu şahısların da yapmış olabileceği hususunun tartışılmadan sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, müştekinin odasının kapısının açık olduğunu beyan etmesi ve herhangi bir kilit kullanılmaması nedeniyle eylemin olsa olsa basit hırsızlık olarak değerlendirilebileceğine ve basit hırsızlık suçunun şikâyete tabi olması nedeniyle davanın düşürülmesi gerektiğine, sanığın cezalandırılmasını gerektirecek kuvvetli delil bulunmadığına, sanığın yurt öğrenci sorumlusu olması dolayısıyla müştekinin odasına girmesinin meşru olduğuna, sanığın yurt öğrenci sorumlusu olup olmadığının araştırılmadığına ve bu husus araştırılmaksızın mâhkumiyet hükmü tesisinin yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğuna, yeterli incelemenin yapılmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bismil 1. Asliye Cezane, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/4148, K. 2026/9074, T. 12.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-4148-e-2026-9074-k-3f2111e0ca3e