Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4052 E. 2026/10019 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1093 E., 2023/5228 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk derece mahkemesince sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından beraat kararı verildiği, katılan vekilinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşma açılıp, ilk derece mahkemesinin beraat kararları kaldırılarak sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2 ve 62. maddeleri uyarınca doğrudan 3.000,00 TL, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca doğrudan 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a. maddesi uyarınca, "hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi Kararları" kesin olup temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç işlediğine dair şüpheden uzak kesin delil olmadığına, mahkûmiyet gerekçesinin delil kabul edilebilecek olgulara dayanmadığına, tanık ifadelerinin sanık aleyhine değerlendirilmesinin haksız olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, hukukî nitelendirmenin hatalı yapıldığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmü hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.