Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3598 E. 2026/7675 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2712 E., 2024/91 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "dosya kapsamında somut bir delilin bulunmadığına, kararın sanık lehine bozulmasına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesine" ilişkin olduğu belirlenerek ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen cezanın süresine göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299/1. maddesi gereği reddine karar verilerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; tekerrüre esas alınan Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/249 Esas ve 2018/859 Karar sayılı ilâmının, Mahkemenin 04.02.2025 tarihli Ek kararı ile infazının durdurulmasına karar verildiği ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında mükerrirlik koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükümden "Sanığın adli sicil kaydındaki hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma koşulları oluştuğu anlaşılan Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/12/2018 tarih, 2018/249 Esas ve 2018/859 Karar sayılı ilamı ile verilen Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası hükmünün TCK.NUN 58/6-7-8. MADDELERİ UYARINCA TEKERRÜRE ESAS ALINMASINA VE HÜKMEDİLEN CEZANIN MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE VE İNFAZDAN SONRA DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİNİN KANUNDA ÖNGÖRÜLEN ŞEKİLDE UYGULANMASINA,” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun bulunan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 34. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.