Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3476 E. 2026/5754 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1447 E. ,2023/2524 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "şikâyetçinin cep telefonunun kendisine iade edildiğine, 2.700TL. zararın da ödenmek istendiğine ancak daha fazla para istendiğine, 2.700 TL. nin kabul edilmediğine, zararın giderilebilmesi için kendisine Mahkeme tarafından hesap numarası da bildirilmediğine", sanık müdafiinin temyiz isteminin ise, "sanığın atılı suçu işlemediğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut, kesin delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, verilen cezanın ağır olduğuna, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında mahkûmiyet hükmü verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, somut olayda suçun yasal unsurlarının oluşmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2017 tarihli ve 2016/145 Esas, 2017/491 Karar sayılı kararı nedeniyle 2. kez tekerrüre esas adli sicil kaydı olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.