Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2885 E. 2025/12175 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/2885
- Karar No
- 2025/12175
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/791 E., 2023/1221 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde kazanılmış hakkı korunurken hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son yerine 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz istemlerinin incelenmesinde ise; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Mahkemenin 17.09.2015 tarihli ilk kararından sonra dosya temyiz aşamasında iken, şikâyetçi tarafından 15.07.2016 tarihli el yazılı dilekçe ile zararının karşılanmasından dolayı şikâyetten vazgeçtiğini belirttiği, sanığın da UYAP kayıtlarındaki dilekçesinde zararı karşılamış olduğunu ifade etmesi karşısında, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.02.2020 tarihli bozma ilâmı sonrasında sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde kovuşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafîinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.