Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2713 E. 2026/8250 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/2713
- Karar No
- 2026/8250
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1077 E., 2023/3382 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "suçun sübutuna etki edecek deliller toplanmadan mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, katılana ait olduğu iddia edilen paranın müvekkilinin hesabına veya zilyetliğine geçtiğine dair dosya kapsamına hiçbir delil sunulmadığına ve araştırılmadığına, dosya kapsamında müvekkilinin suçu işlediğine dair hiçbir somut delil bulunmadığına, katılan beyanı ve müşterek faillerin ifadeleri dışında hiçbir delil bulunmadığına, müvekkilinin suçta fail değil mağdur konumda olduğuna"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "verilen kararın usul, yasa ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanık ...'in dosyada isnat edilen suçun faili değil mağduru konumunda olduğuna, sanığın tek eyleminin arkadaşı olan ...a güvenerek kartlarını vermiş olması olduğuna, ...ın eylemlerine sanığın iştirakinin bulunmadığına, olanlardan haberi dahi olmadığına, burada asıl suçu işleyenlerin yargılama dışı olup haklarında araştırma yapılarak dava açılmadığına, bunun bir eksiklik olduğuna, sanık ...'in hesabına para gönderen ve/veya gönderilmesini sağlayan kişilerin tespit edilerek sanık olarak yargılanmalarının zorunlu olduğuna, sanık ...'in hesabına gelen giden havale ve EFT'lerden haberdar olmadığına, sanığın eyleminin sadece kartlarını diğer sanığa vermekten ibaret olup eylemi sonucu verilen cezanın hakkaniyete uygun olmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.