Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2696 E. 2026/10086 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/672 E., 2023/4044 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin üzerine atılı suçu işlemediğine, sanık ...'ın sadece yanında durduğuna, suça iştirakinin mevcut olmadığına, müşteki aracının kilitli olduğunu söylemiş olsa da, müvekkilinin ve sanık ...'ın ifadelerinin aracın kapıları kilitli olmadığını gösterdiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "suçun müdafisi olduğu sanık tarafından işlenmediğine, aksi yönde dosyaya yansıyan hiçbir somut ve kesin delil bulunmadığına, sanığın tüm aşamalarda tutarlı ve samimi şekilde ifade verdiğine, sanık ...'ın kovuşturma aşamasında 18.10.2022 tarihli duruşma esnasında müşteki ...'a 1.000,00 TL ödemek suretiyle zararını giderdiğine, müştekinin de sanıkların etkin pişmanlıktan faydalanmalarına rıza göstererek sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan ettiğine, buna rağmen alt hadden uzaklaşarak cezalandırılmasına karar verilmesinin, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının haksız ve hukuka aykırı olduğuna, mahkemenin gerekçeli kararda ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılmasının yanı sıra TCK'nın 62. maddesi hükmündeki takdiri indirim halinin uygulanmamasının da haksız ve hukuka aykırı olduğuna, sanığın suç işleme kasıt ve iradesi bulunmadığı gibi atılı suçu işlediğine dair bir suç üstü yakalanması veya kamera kayıtlarına yansıyan görüntüsünün de mevcut olmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.