Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2224 E. 2025/7173 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2001/223 E., 2007/287 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanığın 14.12.2007 tarihli temyiz ve eski hâle getirme istemli dilekçesi üzerine mahkemece verilen 02.01.2008 ek karar ile eski hale getirme ve temyiz talebinin reddine karar verildiği, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması sebebiyle bu ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Somut olayda, sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın duruşmada beyan ettiği adresine tebliğe çıktığı ancak adresinde tanınmadığından bila tebliğ iade edildiği, daha sonra Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 04.07.2007 tarihinde tebliğ bu adrese yapıldığı, ancak Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatta yer alan adrese daha önce usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligat bulunmaması nedeniyle yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eski hâle getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine yaptığı 14.12.2007 ve devamındaki temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın temyiz dışı iki sanıkla birlikte şikâyetçi ...'ya ait aracın plakalarını çalması eyleminin 765 sayılı Kanun'unda 492/1-son maddesinde düzenlenen suça, 5237 sayılı Kanun'unda ise 142/1-e, maddelerinde düzenlenen suça uyduğu, şikâyetçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'e yönelik gece vakti kapıları kilitli olan aracın camını kırmak suretiyle düz kontak yaparak araçları çalması ve şikâyetçi ...'a yönelik aracın kapısını zorlamak suretiyle düz kontak yaparak aracı çalması eylemlerinin 765 sayılı Kanun'un 493/1-son maddesinde düzenlenen suça, 5237 sayılı Kanun'unda ise 142/1-b, 143. maddelerinde düzenlenen suça uyduğu belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığına suça tarihleri olarak 22.02.2001, 22.02.2001, 21.02.2001, 22.01.2001, 21.01.2001, 01.02.2001, 22.02.2001, 17.02.2001, 02.02.2001, 14.02.2001, 16.02.2001, 25.02.2001, 19.02.2001, 15.02.2001 ve 11.02.2001 tarihlerinin mahallince eklenmesi mümkün görülmüştür. Sanığın yargılama konusu eylemlerine uyan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1-son ve 492/1-son, 522. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 102/4, 104/3. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun aynı suça uyan 142/1-b, 143, ile 142/1-e, 66/1-d, 66/1-e 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, şikâyetçi ...'ya yönelik suçun işlendiği 14.02.2001 tarihinden, 765 sayılı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 15 yıllık dava zamanaşımının şikâyetçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'e yönelik suçların işlendiği 22.02.2001, 22.02.2001, 21.02.2001, 22.01.2001, 21.01.2001, 01.02.2001, 22.02.2001, 17.02.2001, 02.02.2001, 16.02.2001, 25.02.2001, 19.02.2001, 15.02.2001 ve 11.02.2001 tarihlerinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.