Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1974 E. 2026/5686 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1962 E. 2023/3990 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, sanığın hiçbir aşamada atılı suçu kabul etmediğine, suçlamanın tek dayanağını camiye ait -teşhise yeterlikte netlik içermeyen- güvenlik kamerası görüntülerinin oluşturduğuna, hükme esas alınan 20.05.2019 tarihli bilirkişi raporunda, görüntülerin kalitesi hususunda hiçbir değerlendirme yapılmadığı gibi, 5 ve 6. sayfalarda "..." isimli bir kişiyle ilgili tespit ve değerlendirmelere yer verildiği ve sadece "benzerliklerden" bahsedilerek, hırsızlık suçunun failinin sanık olduğu sonucuna varıldığına, söz konusu bilirkişi raporunun hem çelişkili hem de yetersiz olduğuna, sanığın olay tarihinde bir hafta süreyle ...'de kaldığını beyan etmesine rağmen, ... güvenlik kamerası görüntüleri getirtilip incelenerek olay anında ...'de bulunup bulunmadığı araştırılmadığına, sanığın isnat olunan suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve kesin inandırıcı delil bulunmadığı hâlde, sanığın beraati yerine ilk derece mahkemesince mahkûmiyetine karar verilmesi ve istinaf başvurularının esastan reddedilmesinin hukuka, usule ve yasaya aykırı olduğuna, istinaf taleplerinin gerekçesiz olarak esastan reddine karar verilmesi sebebi ile kararı temyiz etme zorunluluğu doğduğuna, kararın bozulması gerektiğine, ayrıca duruşma sırasında dosyanın fotokopisini talep ettikleri halde verilmediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik, Tebliğname'ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 47. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.