Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/16763 E. 2025/209 K. – Suç Eşyasının

Konu: Suç Eşyasının Satın Alınması Veya Kabul Edilmesi

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/16763
Karar No
2025/209
Karar Tarihi
Konu
Suç Eşyasının Satın Alınması Veya Kabul Edilmesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/1462 E., 2024/266 K. SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2024 tarihli ve KYB-2024/113122 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hüküm kısmının karardan çıkartılmasına dair 15/03/2024 tarihli ek karar verilmiş ise de, dosyadan el çektikten sonra verilen kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemenin kararında tekerrüre esas alınan Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2014 tarihli ve 2014/843 esas, 2014/704 sayılı kararına yönelik yapılan uyarlama yargılaması neticesinde karar tarihinden önce verilen 07/12/2023 tarihli ek karar ile taraflar arasında uzlaşma gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesine karar verildiğinden anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gibi, sanığın adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığı cihetle; sanık hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Mahkemenin, dosyadan el çektikten sonra 15.03.2024 tarihli ek karar ile hükümlünün cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hüküm kısmının karardan çıkartılmasına dair verdiği ek kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede; Hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2014 tarihli ve 2014/843 Esas, 2014/704 Karar sayılı kararına konu suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle anılan hükme yönelik yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, kanun yararına bozma talebine konu hüküm tarihinden önce verilen 07.12.2023 tarihli ek karar ile taraflar arasında uzlaşma gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesine karar verildiğinden anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı ve hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığı anlaşılmakla, hükümlü hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2024 tarihli ve 2023/1462 Esas, 2024/266 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, “Hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımın çıkartılmasına, diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/16763, K. 2025/209, T. 14.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-16763-e-2025-209-k-c4a7a4fdba2b